Wernisaż wystawy „Zapisy. Leszek Brogowski i galeria gn 1978–1981”
Wydarzenie archiwalne
- 9.10, 18.00–20.00
Bilety
Czy i w jaki sposób fotografia może stać się narzędziem krytycznego myślenia, a galeria miejscem budowania niezależnej wspólnoty? Jak tworzyć sztukę w rzeczywistości politycznych ograniczeń? Zapraszamy na wernisaż wystawy poświęconej twórczości Leszka Brogowskiego oraz historii legendarnej gdańskiej galerii gn działającej w latach 1978–1981 – poprzedniczki Gdańskiej Galerii Fotografii.
Ekspozycja obejmuje materiały archiwalne dokumentujące unikalną działalność konceptualną galerii: fotografie, rysunki, grafiki, druki ulotne, a także mało znane w Polsce rysunki oraz fotografie natychmiastowe Leszka Brogowskiego i wybrane prace artystek i artystów wystawiających w gn.
Artysta, intelektualista, inżynier
Leszek Brogowski – humanista, intelektualista, inżynier, absolwent Politechniki Gdańskiej – był jednym z nielicznych artystów zaproszonych do współtworzenia Międzynarodowej Kolekcji Polaroida (Polaroid Collection) w latach 80. XX wieku. W swojej praktyce konsekwentnie poszerzał pole sztuki, analizując sens przekazu i materialność dzieła. Fotografię traktował jako narzędzie demokratyczne – dostępne, powszechne i niosące potencjał zmiany społecznej. W duchu konceptualizmu, bliskiego Fluxusowi, wykorzystywał ją jako medium analizy i dokumentacji, wyłamując się z dominującej w Polsce w latach 1945–1990 tradycji estetyzacji obrazu.
Neoawangarda w Gdańsku
Galeria gn, działająca przy Związku Polskich Artystów Fotografików Okręgu Pomorskiego, stała się jednym z ważniejszych ośrodków sztuki konceptualnej i performatywnej w Polsce. W ciągu niespełna czterech lat – od 3 stycznia 1978 do 13 grudnia 1981 roku – zrealizowano blisko 50 wystaw, którym w większości towarzyszyły autorskie katalogi. Kierownikiem galerii i jej liderem był Leszek Brogowski, który wraz z zaangażowanymi młodymi twórcami Witoldem Węgrzynem, Pawłem Borkowskim i Wojciechem Leszczyńskim zapraszał zarówno uznane, jak i mniej znane postaci lokalnej i ogólnopolskiej sceny artystycznej, m.in. Jana Berdyszaka, Wojciecha Bruszewskiego, Małgorzatę Borowską, Witosława Czerwonkę, Zbigniewa Dłubaka, Teresę Murak, Jadwigę Przybylak, Andrzeja Różyckiego, Zofię Rydet czy Grzegorza Sztabińskiego, a także artystów zagranicznych takich jak Victor Burgin, Stano Filco, Milan Grygar, Ivan Kafka, Jürgen O. Olbrich, ORLAN oraz grupa HPA (Histoire et Prospection de l’Art).
Działalność gn wpisywała się w krajobraz polskiej neoawangardy, współtworzony przez galerie Foto-Medium-Art we Wrocławiu, Akumulatory 2 w Poznaniu czy Studio w Warszawie. W odróżnieniu od wielu z nich gn nie była związana z uczelnią artystyczną – wyrastała z oddolnej inicjatywy środowiska fotografów, artystów i krytyków.
Twórcy galerii nie formułowali manifestu. Wartość sztuki upatrywali w jej praktykowaniu, budowaniu relacji i wymianie myśli oraz konsekwentnym podtrzymywaniu postawy twórczej w życiu. Celem nie było tworzenie arcydzieł, lecz rozwijanie procesu twórczego jako sposobu myślenia i działania. Dlatego Leszek Brogowski oraz współpracujący z nim krytyk sztuki Marceli Bacciarelli zapraszali do zmieniających się co miesiąc wystaw artystki i artystów zainteresowanych niekomercyjnym i analitycznym wymiarem sztuki, otwartych na eksperyment i nowe formy współpracy. Ich działalność wpisywała się w rozwijające się w Polsce i środkowej Europie demokratyczne praktyki artystyczne oraz międzynarodowe sieci wymiany.
Wyjątkowa formuła galerii gn
– Formuła galerii okazała się zaskakująco współczesna. Funkcjonowała jako platforma wymiany myśli, laboratorium współpracy i eksperyment instytucjonalny, a nie jedynie miejsce prezentacji dzieł. Brogowski tworzył narzędzie budowania relacji i wspólnoty artystycznej – przestrzeń, w której proces twórczy był równie ważny jak jego rezultat. Obok galerii AUT (od 1981 roku OUT) gn była jedyną konceptualną przestrzenią wystawienniczą w Trójmieście – opowiada Małgorzata Taraszkiewicz-Zwolicka, współkuratorka wystawy.
Działalność galerii przerwało wprowadzenie stanu wojennego. W styczniu 1982 roku Leszek Brogowski w geście protestu zamknął galerię i wyemigrował do Francji. Tam podjął studia filozoficzne na Sorbonie, a następnie rozpoczął karierę naukową na Uniwersytecie w Rennes.
– Wystawa opowiada o motywacjach artystów działających w realiach późnego komunizmu oraz odważnych strategiach współpracy i kolektywnego działania. Pokazuje, jak mimo ograniczeń w podróżowaniu budowano międzynarodowe sieci kontaktów, wykorzystywano korespondencję jako narzędzie komunikacji i rozwijano praktyki mail artu. Jednocześnie stawia pytanie o aktualność tych doświadczeń – wspólnotowość, samoorganizację i alternatywne modele funkcjonowania instytucji sztuki, które pozostają inspirujące również dziś – dodaje współkurator wystawy Witold Kanicki, historyk sztuki, krytyk i kurator, wykładowca Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.
Na wystawie zostaną zaprezentowane prace z archiwum Leszka Brogowskiego, Pawła Borkowskiego, Marty Olchowik-Choynowskiej, Witolda Węgrzyna, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Fundacji im. Zofii Rydet, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz z kolekcji partnera wystawy, Alaina Oudina – francuskiego architekta, właściciela galerii i kolekcjonera, który od 1983 roku wspierał Brogowskiego, organizując jego pierwszą francuską wystawę w galerii À l’Enseigne des Oudin.
Wystawie towarzyszy książka z tekstami Leszka Brogowskiego, Witolda Kanickiego, Małgorzaty Taraszkiewicz-Zwolickiej oraz Maksymiliana Wroniszewskiego. W sobotę 10 października o godz. 13.00 odbędzie się też towarzyszące wystawie wydarzenie z cyklu Rozmowy o Fotografii – z artystami Leszkiem Brogowskim, Witoldem Węgrzynem i Pawłem Borkowskim porozmawiają kuratorzy wystawy Małgorzata Taraszkiewicz-Zwolicka i Witold Kanicki. Na spotkanie, które odbędzie się w audytorium NOMUS, obowiązuje wstęp wolny.
Partnerem wystawy są: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku, Instytut Polski w Paryżu, Alain Oudin Enseigne des Oudin, Fonds de Dotation, Gdańska Agencja Rozwoju Gospodarczego.
Ceny biletów w Gdańskiej Galerii Fotografii i NOMUS
normalny: 25 zł
ulgowy: 20 zł
uczniowie i studenci 8–26 lat: 1 zł
rodzinny/przyjacielski (3–8 osób), cena za 1 osobę: 18 zł
grupowy (min. 10 osób, grupy zorganizowane), cena za 1 osobę: 18 zł
7-dniowy: 60 zł normalny i 45 zł ulgowy
bilet uprawnia do jednorazowego wstępu na wystawy stałe i czasowe do każdego oddziału muzeum w okresie siedmiu dni od dnia zakupu
bilet roczny, na okaziciela: 150 zł
bilet uprawnia do nielimitowanego wstępu na wystawy stałe i czasowe do każdego oddziału Muzeum w okresie jednego roku od dnia zakupu
warsztat i lekcja muzealna (do 30 osób) w języku polskim: 300 zł + bilet wstępu
oprowadzanie dla dorosłych (do 30 osób) w języku polskim: 300 zł + bilet wstępu
oprowadzanie dla dorosłych (do 30 osób) w języku angielskim: 300 zł + bilet wstępu
wtorek: dzień bezpłatny
Informujemy, że wszystkim osobom uciekającym przed wojną i osobom im towarzyszącym przysługuje wstęp wolny. Wystarczy ustna deklaracja.
Istnieje możliwość skorzystania z ulg i zwolnień z płatności za bilety. Ulgi przysługują m.in. uczniom i studentom, posiadaczom Karty Dużej Rodziny czy osobom z niepełnosprawnościami i ich opiekunom, a zwolnienia m.in. pracownikom muzeów, członkom ICOM i AICA, przewodnikom turystycznym i dziennikarzom. Pełną listę i zasady znajdziecie tutaj: ulgi i zwolnienia oraz dokumenty potwierdzające uprawnienia
Gdańska Galeria Fotografii, dział Muzeum Narodowego w Gdańsku, mieści się przy ul. Jaracza 14, w tym samym budynku co NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki, na terenie Młodego Miasta. Galeria znajduje się w sąsiedztwie dawnych terenów Stoczni Gdańskiej, Europejskiego Centrum Solidarności oraz historycznej Bramy nr 2 Stoczni.
Pieszo
Do Gdańskiej Galerii Fotografii można wygodnie dojść pieszo z centrum Gdańska.
- z Europejskiego Centrum Solidarności – około 10 minut,
- z Dworca Głównego w Gdańsku – około 15 minut,
- z Bramy nr 2 Stoczni Gdańskiej – około 10 minut.
Spacer prowadzi przez dynamicznie rozwijającą się część miasta z licznymi przykładami współczesnej architektury i przestrzeni poprzemysłowych.
Pociągiem – SKM, POLREGIO i PKP Intercity
Najbliższą stacją kolejową jest Gdańsk Główny. Ze stacji do galerii można dojść pieszo w około 15 minut.
Alternatywnie można wysiąść na przystanku SKM Gdańsk Stocznia, skąd dojście zajmuje około 10 minut.
Tramwajem
Najbliższe przystanki tramwajowe to Plac Solidarności oraz Dworzec Główny, obsługiwane przez liczne linie tramwajowe kursujące z różnych części Gdańska.
Z obu przystanków dojście do galerii zajmuje około 10–15 minut.
Autobusem
Najdogodniejsze przystanki autobusowe to Dworzec Główny, Plac Solidarności oraz Wałowa, skąd do galerii można dojść pieszo w kilkanaście minut.
Osoby korzystające z komunikacji miejskiej mogą również przesiąść się na tramwaj lub wybrać spacer z centrum miasta.
Samochodem
W pobliżu galerii znajdują się ogólnodostępne miejsca parkingowe oraz parkingi zlokalizowane na terenie Młodego Miasta i w rejonie ul. Wałowej. Ze względu na rozwijającą się zabudowę tej części Gdańska organizacja ruchu może okresowo ulegać zmianom, dlatego warto zaplanować podróż z wyprzedzeniem.
Rowerem
Do Gdańskiej Galerii Fotografii prowadzą miejskie trasy rowerowe łączące Śródmieście z terenami postoczniowymi. W pobliżu budynku znajdują się stojaki rowerowe oraz stacje roweru miejskiego MEVO.
Warto wiedzieć
Gdańska Galeria Fotografii mieści się w tym samym budynku co NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki, dlatego podczas jednej wizyty można zobaczyć zarówno wystawy poświęcone fotografii, jak i sztuce współczesnej. W pobliżu znajdują się także Europejskie Centrum Solidarności, Pomnik Poległych Stoczniowców 1970 oraz tereny dawnej Stoczni Gdańskiej, tworzące jeden z najciekawszych szlaków spacerowych współczesnego Gdańska.
- Wejście do budynku znajduje się od ul. Stefana Jaracza. Do wejścia prowadzą schody oraz pochylnia.
- Na wprost drzwi wejściowych znajduje się kasa biletowa.
- W kasie biletowej dostępna jest pętla indukcyjna. Istnieje możliwość skorzystania z tłumacza języka migowego (kontakt online).
- W przestrzeni ogólnodostępnej budynku znajduje się wieszak na ubrania przeznaczony do samodzielnego korzystania.
- Szerokości drzwi i ciągi komunikacyjne znajdujące się w budynku spełniają wymogi dostępności.
- Na wszystkie kondygnacje dostępne dla zwiedzających można dostać się za pomocą schodów i windy. Na najwyższą kondygnację, na której znajdują się pokoje rezydencyjne, prowadzą jedynie schody.
- Toaleta dostosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnościami mieści się na parterze.
- W toalecie znajduje się przewijak dla dzieci.
- W sali recepcyjnej wydzielono strefę samodzielnej zabawy dla dzieci i miejsce wypoczynku.
- W budynku brak tyflomap, tabliczek z alfabetem Brajla oraz dźwiękowego systemu nawigacyjnego dla osób niewidomych.
- Do budynku można wejść z psem asystującym lub przewodnikiem. Nie obowiązują ograniczenia w tym zakresie.
- Miejsca parkingowe dla osób z niepełnosprawnościami są zlokalizowane przy ul. Stefana Jaracza, obok budynku muzeum.