Historia budynku

Budynek, w którym mieści się NOMUS, powstał ok. 1935 roku. W czasie II wojny światowej, funkcjonował jako szkoła zawodowa kształcąca przyszłych pracowników Stoczni Schichaua. W latach czterdziestych stocznia działała na rzecz Kriegsmarine – głównie do produkcji okrętów podwodnych. Po 1946 roku, budynek pełnił ponownie funkcję szkoły zawodowej oraz warsztatów szkolnych Stoczni Gdańskiej. W 1965 roku w nieistniejącej już części budynku nastąpił wybuch gazu. Po częściowej odbudowie nadal była to szkoła, funkcjonująca do lat 90. Po prywatyzacji stoczni, budynek stał przez kilka lat pusty, by następnie w latach 2004–2014 stać się siedzibą organizacji pozarządowej Instytutu Sztuki Wyspa.

W 2015 roku, w wyniku wspólnej inicjatywy władz miejskich i samorządowych oraz ministerstwa podjęto decyzję o utworzeniu muzeum sztuki współczesnej w strukturze Muzeum Narodowego w Gdańsku. Opracowanie koncepcji programowej i stworzenie nazwy powierzono Anecie Szyłak. Gmina Miasto Gdańsk sfinansowała kompleksową modernizację budynku dawnej szkoły stoczniowej i udostępniła go na działalność nowoczesnego obiektu muzealnego z salami ekspozycyjnymi, edukacyjnymi i audytorium oraz czytelnią i kawiarnią.

W 2021 roku  Muzeum Narodowym w Gdańsku powstał Dział Nomus – Nowe Muzeum Sztuki, który rozpoczął funkcjonowanie w budynku nr 145B na terenach Młodego Miasta, nowej dzielnicy, prężnie rozwijającej się obszarach postoczniowych. Gromadzona w Dziale kolekcja obejmuje stale powiększający się depozyt Gminy Miasto Gdańsk – Gdańską Kolekcję Sztuki Współczesnej oraz zbiory własne.

W 2024 roku do budynku wprowadził się z wielotysięcznymi zbiorami i działalnością wystawienniczą Dział Gdańska Galeria Fotografii. Historia działu sięga 1977 roku i działalności galerii gn (w latach 1977-1981) następnie Gdańskiej Galerii Fotografii (1981-1994), która w 1995 roku stała się działem Muzeum Narodowego w Gdańsku.

Oba działy Nomus i GGF należą w strukturze muzeum do Oddziału Sztuki Nowoczesnej.