Historia oddziału Muzeum Hymnu Narodowego w Będominie

Historia Muzeum Hymnu Narodowego sięga wczesnych lat 60., kiedy w szkole podstawowej mieszczącej się wówczas w dworze Wybickich, dzięki staraniom kierownika szkoły Tadeusza Zielińskiego, została utworzona Izba Pamięci Józefa Wybickiego. Idea utworzenia nowego muzeum pojawiła się w 1972 roku, w trakcie obchodów 175. rocznicy napisania Pieśni Legionów Polskich we Włoszech. W 1976 roku władze województwa gdańskiego zdecydowały o zorganizowaniu w Będominie Muzeum Hymnu Narodowego. Po przejęciu dworu na cele muzealne na przełomie lat 1977/78 oraz w 1978 roku wykonano niezbędne prace badawcze oraz budowlano-konserwatorskie. Prace adaptacyjne trwały od marca do połowy lipca 1978 roku. Zadanie zorganizowania nowego oddziału Muzeum Narodowego w Gdańsku powierzono historykowi Józefowi Błaszkowskiemu. 17 lipca 1978 roku uroczyście otwarto pierwsze na świecie Muzeum Hymnu Narodowego w Będominie. 

Przez kolejne lata muzeum rozwijało swoją kolekcję, głównie dzięki darowiznom. W 2015 roku, po ponad 30 latach, wystawy stałe otrzymały nową aranżację oraz wzbogaciły się o obiekty wypożyczone z takich instytucji jak Zamek Królewski w Warszawie czy Muzeum Wojska Polskiego.

Eksponowane w dworze zbiory zostały podzielone na dwie wystawy stałe: Józef Wybicki i jego czasy oraz Losy Mazurka Dąbrowskiego.

Pierwsza opowiada o Józefie Wybickim, którego niezwykle bogata działalność poszła w zapomnienie. Jest powszechnie znany jako autor słów hymnu, ale był również politykiem, publicystą, prawnikiem, ekonomistą, autorem oper i sztuk scenicznych.

Druga z wystaw ukazuje drogę, jaką przeszła pieśń napisana dla polskich legionistów walczących we Włoszech, która ze zwykłej pieśni żołnierskiej awansowała do miana hymnu narodowego. 

Muzeum Hymnu Narodowego to dzisiaj miejsce tętniące życiem. Odbywają się u nas niezliczone wydarzenia, pikniki, warsztaty czy lekcje muzealne.  Warto tu przyjechać z klasą lub rodziną.