Historia Gdańskiej Galerii Fotografii

Gdańska Galeria Fotografii jest miejscem prezentacji wystaw czasowych i siedzibą muzealnego działu specjalizującego się w gromadzeniu, opracowywaniu i udostępnianiu fotografii artystycznej i historycznej. Kolekcja działu liczy ponad 11000 obiektów, głównie fotografii na papierze ale również negatywów, diapozytywów, w tym szklanych, jak i dagerotyp. Podzielona jest na cztery tematyczne zbiory: Fotografii Gdańskiej, Fotografii Kresowej, Fotografii Artystycznej i Pracownię Variów. Najstarsze zabytki datuje się na 1870 rok, najnowsze na 2019.

Historia Gdańskiej Galerii sięga awangardowych korzeni. Powstała w 1977 roku jako Galeria GN należąca do Związku Polskich Artystów Fotografików Okręgu Pomorskiego. Prowadzona do 1982 roku przez Leszka Brogowskiego, realizowała program pokrewny sztuce konceptualnej. W 1982 roku miejsce zmieniło nazwę a od roku 1995 galeria stała się Działem Muzeum Narodowego w Gdańsku i jako taki prowadzi działalność udostępniania na wystawach, opracowywania i gromadzenia zbiorów fotografii dawnej, głównie kresowej, gdańskiej i szeroko pojętej fotografii artystycznej.

Program oraz zbiory Gdańskiej Galerii Fotografii tworzył do 2008 roku Stefan Figlarowicz. W 2009 roku placówka zmieniła formułę na prezentację szerszego kontekstu fotografii we współczesnej sztuce w tym instalacji fotograficznych, interaktywnych, wideo i działań performerskich.  Po 20 latach działalności przy ul. Grobla I  zmieniła się siedziba działu, na przestrzeń ostatniego piętra Zielonej Bramy. Od 2024 roku, dział został przeniesiony do budynku NOMUS przy ul. Jaracza 14.