Rzeźba

Kolekcja rzeźby Muzeum Narodowego w Gdańsku korzeniami sięga zbiorów swojego poprzednika, powstałego w 1872 roku Stadtmuseum (Muzeum Miejskiego). Przy czym już od 1848 roku w budynku obecnego Muzeum przez Rudolfa Freitaga (1805-1890) gromadzone były figury, płyty przedprożowe i elementy wyposażenia wnętrz kamienic na poczet przyszłej instytucji muzealnej. Z kościołów protestanckich trafiały do muzeum te dzieła sztuki, których przydatność w zreformowanej liturgii nie była konieczna. W ten sposób Muzeum Miejskie wzbogaciło się o wiele wybitnych dzieł sztuki średniowiecznej, wśród których znalazły się dzieła tej klasy, jak ołtarz Tryumf Marii, z ok. 1380 roku, przekazany z kościoła helskiego w latach 70. XIX wieku, grupa rzeźb z ołtarza Pokłonu Trzech Króli (ok. 1525-1535 roku) Mistrza Pawła z kaplicy cechu stolarzy kościoła św. Katarzyny – w zbiorach od 1880 roku, ołtarz Apoteoza Marii z wieku XV, z kościoła w Ostrowitem – w zbiorach od 1885 roku. Z kościoła Mariackiego w Gdańsku trafił ołtarz Opłakiwania Chrystusa z około 1410 roku, przekazany do muzeum w roku 1938. Znaczną część zbiorów stanowiły odlewy rzeźb starożytnych. Zbiory muzealne wzbogacano również bardzo intensywnie drogą zakupów. W ten sposób pozyskano nie tylko zabytki sztuki dawnej, lecz również obiekty pozostające dla ówczesnych muzealników dziełami sztuki współczesnej, w tym te, które władze hitlerowskie uważały za przejaw degeneracji.