Ceramika

W 1881 roku władze Gdańska zakupiły dla nowo powstającego Prowincjonalnego Muzeum Rzemiosł Artystycznych zbiór Ludwika Garbego obejmujący różne dziedziny rzemiosła artystycznego.
Zapoczątkowana wówczas kolekcja ceramiki Muzeum Narodowego w Gdańsku przez dziesięciolecia uzupełniana o zakupy, dary i przekazy zawiera obecnie, podobnie jak u swoich początków, wyroby z kamionki, fajansu i porcelany, również garncarskie , pochodzące z różnych regonów i wytwórni Europy oraz Dalekiego Wschodu . Pomimo strat poniesionych w 1945 roku jest jedną z najcenniejszych Polsce.

Zgromadzone eksponaty ilustrują upodobania estetyczne oraz związki gospodarcze i kulturalne gdańszczan utrzymujących od XIV wieku liczne kontakty handlowe z miastami portowymi głównie w Niemczech, Holandii. Szwecji i Anglii. Udostępniona w 1982 r. wystawa stała ceramiki dawnej, nieprzerwanie prezentowana od ponad trzydziestu lat w Wielkim Refektarzu dawnego klasztoru Franciszkanów, zawiera ponad 1000 muzealiów, z których najstarsze pochodzą z XV w. Na ekspozycję składają się naczynia dekoracyjne i użytkowe, plastyka figuralna, holenderskie płytki ścienne zwane flizami , gdańskie piece oraz ich elementy.
Wystawę otwiera majolika włoska poprzedzająca ,stanowiący zwarty zespół, liczne fajanse z Delft- delfty. Obok holenderskich także można zobaczyć osiemnastowieczne fajanse z wytwórni niemieckich, szwedzkich, francuskich, śląskiego Prószkowa oraz angielskie z fajansu delikatnego. Z tego samego okresu pochodzą rzadkie w kolekcjach muzealnych fajansowe naczynia i piece z lokalnych gdańskich warsztatów Kafle piecowe od XV do XVIII wieku sąsiadują z kamionką reprezentowaną przez wyroby z Nadrenii oraz śląskiego Bolesławca . Prezentację porcelany otwierają wyroby z Chin obok widoczna jest porcelana z najstarszej niemieckiej manufaktury w Miśni ,pochodząca z różnych okresów jej działalności. Ponadto, na wystawie można podziwiać wyroby z Berlina i Wiednia. Zgromadzona już po 1945 roku porcelana z manufaktur wołyńskich w Korcu i Baranówce zamykają tę prezentację poszczególnych wytwórni.
Końcowy akcent wystawy stanowi ceramika dwudziestowieczna wśród której, obok majoliki z cesarskiej wytwórni w Kadynach, widnieją fajanse z Pacykowa koło Stanisławowa.