„Max Slevogt (1861–1932) i Bruno Paetsch (1891–1976). Dwa pokolenia niemieckiej ilustracji”

Czynne w terminie: 05.10.2016 - 12.03.2017

Miejsce
Oddział Sztuki Dawnej
Toruńska 1, Gdańsk

    Wizyta

    Wystawa „Max Slevogt (1861–1932) i Bruno Paetsch (1891–1976). Dwa pokolenia niemieckiej ilustracji” prezentuje prace artystów tworzących w dwóch różnych stylach charakterystycznych dla sztuki początku XX wieku. Pokaz 19 rycin autorstwa czołowego reprezentanta niemieckiego impresjonizmu Maxa Slevogta został uzupełniony 7 rysunkami Brunona Paetscha wpisującymi się w nurt ekspresjonistyczny.

    Max Slevogt (1868–1932) wespół z Maxem Liebermannem i Lovisem Corinthem są określani jako „potrójna gwiazda niemieckiego impresjonizmu”. Slevogt był czołowym twórcą tzw. berlińskiej secesji – grupy skupiającej artystów tworzących w rozmaitych stylistykach, wymykających się głównemu nurtowi akademickiemu.

    Na wystawie prezentowane są ilustracje do Czarodziejskiego fletu – jednej z najpopularniejszych oper Wolfganga Amadeusza Mozarta. Prace te wchodzą w skład serii 47 rycin stanowiących pierwszą edycję cyklu wydaną w 1920 roku przez Paula Cassirera – niemieckiego marszanda, miłośnika i znawcy berlińskiej secesji. Kompozycje Slevogta zostały wykonane w charakterystycznym dla artysty stylu – swobodne, impresyjne rysunki nawiązujące do operowej historii zostały połączone z fragmentarycznym zapisem nutowym Mozarta. Artysta posłużył się wyciętymi sekcjami faksymiliów oryginalnego pisma nutowego, wkomponowując skomplikowane i wielowątkowe przedstawienia w obrazy odręcznego pisma kompozytora. Tym samym stworzył rodzaj dekoracji będącej jednocześnie wizualnym uzupełnieniem pięciolinii.

    Stylistycznym kontrapunktem dla prezentowanych rycin Maxa Slevogta są – również wykonane w 1920 roku – rysunki Brunona Paetscha (1891–1976). Stanowią one zespół ilustracji do powieści francuskiego pisarza Honoré de Balzaca pt. Kuzyn Pons, będącej częścią słynnej serii Komedii ludzkiej prezentującej historię ubogiego miłośnika i konesera sztuki, wyśmiewanego i wykorzystywanego przez krewnych. Pochodzący z Gdańska artysta wykonał swoje prace w stylistyce znamiennej dla niemieckiej ilustracji ekspresjonistycznej – mocna, wyrazista kreska, uproszczone kontury i obszary wypełnione sugestywną czernią przywodzą na myśl technikę drzeworytniczą, którą fascynowali się niemieccy ekspresjoniści. Zestawienie ilustracji autorstwa dwóch wspomnianych artystów, których dzieliło zaledwie jedno pokolenie, obrazuje dynamiczne przemiany i wielonurtowość sztuki powstającej na początku XX wieku.

    Prezentowane prace pochodzą ze zbiorów Muzeum Narodowego w Gdańsku, które na co dzień ze względu na specyficzne wymagania konserwatorskie są niedostępne dla szerszej publiczności. Wystawa – będąca ostatnią odsłoną cyklu „Między słowami” – jest jedną z nielicznych okazji do zapoznania się z wybitnymi dziełami wykonanymi na papierze, wchodzącymi w skład muzealnej kolekcji.

    „Między słowami”
    Wystawy z cyklu, które już się odbyły:
    Felix Meseck (1883–1955). Smok, czarownica i złoty garnek – ilustracje do dzieł romantycznych
    23 marca – 29 maja 2016
    Daniel Chodowiecki (1726–1801). Ilustracje do podręcznika Johannesa Bernarda Basedowa, czyli co każde dziecko wiedzieć powinno
    1 czerwca – 31 lipca 2016
    Albrecht Dürer (1471–1528). Apocalypsis cum figuris – najwybitniejszy cykl graficzny Europy
    3 sierpnia – 2 października 2016

    Kuratorki cyklu wystaw „Między słowami”: Alicja Andrzejewska-Zając, Maja Baran

    Muzeum Narodowe w Gdańsku / Oddział Sztuki Dawnej
    ul. Toruńska 1, Gdańsk 80-822, tel. +48 58 301 70 61 wew. 233